کردی «کجاوه»
برخی آثار تاریخ مصرف ندارند؛ فقط زمانشان جلوتر از زمان خودشان بوده است…
این موزیکویدئو به سال ۲۰۰۶ برمیگردد؛ زمانی که قطعهی کردی قدیمی «کجاوه» را انتخاب کردیم تا در قالبی تازه، میان سنت و مدرنیته بازآفرینی شود.
کردستان، بهعنوان بخشی از خاک ایران عزیز، همانند دیگر مناطق کشورمان، دارای گویشها و فرهنگهای غنی و متنوعی است؛ و همین تنوع زبانی و فرهنگی، یکی از بزرگترین سرمایههای موسیقی این سرزمین محسوب میشود.
در این پروژه تلاش شد با حفظ کامل اصالت و روح موسیقی کردی، نگاهی تازه به شیوهی تنظیم و ارائه اثر در فضای امروز موسیقی شکل بگیرد؛ بهگونهای که هویت فولکلور در مرکز کار باقی بماند و در عین حال، امکان تجربهی شنیداری جدیدی برای مخاطب فراهم شود. یکی از بخشهای مهم این تجربه، اجرای همزمان شعر به دو زبان کردی و فارسی بود؛ تلاشی برای نزدیکتر کردن دو جهان زبانی و احساسی در یک قاب مشترک.
نتیجه، یک تنظیم خاص و متفاوت شد؛ ترکیبی از حس اصالت موسیقی کردی با فضای مدرن و ساختار امروزی که هویت جدیدی به این قطعه داد.
با اینکه این اثر مربوط به سالها پیش است، اما هنوز هم میتواند شنیده و دیده شود؛ چون ریشه در یک حس زنده دارد، نه صرفاً یک تاریخ.
در این پروژه، من حمید شیخ بهایی بهعنوان ایدهپرداز، نوازنده دف و ادوات کوبهای و همچنین سرپرست گروه حضور داشتم؛ با هدف اینکه نشان دهیم موسیقی محلی میتواند در کنار نگاه معاصر، دوباره متولد شود و جان تازهای بگیرد.
*از شما دعوت میکنم این اجرای قدیمی اما همچنان زنده را تماشا کنید؛ روایتی از «کجاوه»ای که هنوز در موسیقی در حرکت است.*
